Numer 2/64 / 2005
Hejnał Oświatowy



Teresa E. Olearczyk - RZECZYWISTOŚĆ WYCHOWAWCZA SZKOŁY WSPÓŁCZESNEJ
Jak pogodzić postęp techniczny, świat zimnych maszyn, kalkulacji, komputerów, Internetu z ludzkimi uczuciami i potrzebą kontaktu, bliskości, życzliwości, pomocy, po prostu
z człowieczeństwem?


Piotr Wiroński - ZMYSŁ UDZIAŁU
Zajęcia dodatkowe to wreszcie szansa na budowanie nieco innej jakości relacji z uczniami.

Zajęcia pozalekcyjne, dodatkowe, popołudniowe czy jeszcze innym epitetem jakby je nie określić, zorganizowane prze szkołę dla jej uczniów stanowią łącznik w życiu codziennym wychowanków między obowiązkowymi zajęciami dydaktycznymi, traktowanymi jako konieczne (niezależnie od podejścia ucznia do nich), a ich czasem wolnym. Wolnym pod względem zakresu decyzyjności spędzania (oczywiście wliczając stopień ograniczenia przez opiekunów prawnych) i wolnym w przejawianej postawie wykorzystywania go.



Beata Markiewicz-Zając - KTO WYCHOWUJE NASZE DZIECI?
Tak naprawdę rola nauczyciela w procesie wychowawczym jest analogiczna do roli każdego Ważnego Dorosłego w życiu dziecka.

Pierwsza odpowiedź – oczywiście rodzice. Rodzic przypisuje sobie zasługi na tym polu, rzecz jasna wtedy, gdy wszystko jest w porządku. Jeśli dziecko jest grzeczne, uśmiechnięte i dobrze się uczy , jest sprawą poza dyskusją, że zawdzięcza te cechy nieskazitelnym genom rodziców.
Jednak w przypadku, gdy dziecko wyłamuje się z ramek oczekiwanego ideału, to przecież jasne, że nie dzieje się tak przez świetlany przykład mamusi i tatusia, którym przez usta nie przecisnąłby się brzydki wyraz, ani za sprawą dziadków, w których domu nawet na sylwestra pije się wyłącznie wodę mineralną, więc zachodzi duże prawdopodobieństwo, że biedactwo dostało się pod złe wpływy okropnego otoczenia w szkole.


Joanna Torowska - PRZESTRZENIE EDUKACYJNE PLANT KRAKOWSKICH
W niniejszym tekście przedstawiam projekt edukacyjny dla nauczycieli i uczniów szkół wszystkich poziomów. Należy podkreślić, że projekt ten wymaga po pierwsze przyswojenia przez uczniów pewnych podstawowych informacji z zakresu historii miejsca, w którym jest realizowany, co w tym przypadku ściśle łączy się z historią Krakowa. Następnie trzeba sobie uświadomić fakt, iż przestrzeń tę można i należy postrzegać wielowątkowo, w zależności od potrzeby wydobycia z niej pewnych szczególnych treści, czy to historycznych, ogólnokulturowych, czy artystycznych, przyrodniczych, symbolicznych, itd., co jest możliwe dopiero po przejściu tego propedeutycznego etapu, jakim jest poznanie historii danego miejsca.


Ewa Mączka - DIAGNOZA ŚRODOWISKA KLASOWEGO

Renata Fijałkowska - WIERSZE

Marzena Kamuda - TROSKA O ZDROWIE DZIECKA ZADANIEM NOWOCZESNEJ SZKOŁY

Urszula Mroczek-Gula - „KRAKÓW MIASTO NAUKI” – PROPOZYCJE NAUCZYCIELA CHEMII

Ewa Kmiecik - MIŁO SPĘDZIĆ WOLNY CZAS

Zofia Kostuj - ROLA WYCIECZKI W KSZTAŁCENIU UMIEJĘTNOŚCI SZKOLNYCH

Sonia Szymańska - MOJE ZAMIARY PRACY PEDAGOGICZNEJ W SZKOLE. Refleksje studentki

Rafał Syska - AKADEMIA FILMOWA

Barbara Potoczna - EDUKACJA FILMOWA

Alicja Rosa - CZŁOWIEK WOBEC WARTOŚCI W PROCESIE EDUKACYJNYM – recenzja

Elżbieta Hołda - ZASADA „FAIR PLAY” – recenzja

Renata Czyżowska - PROBLEMY Z WYCHOWANIEM – recenzja